Ignatz Etrich, ważny pionier lotnictwa, działał w sposób, który znacząco wpłynął na rozwój lotnictwa na początku XX wieku. Urodził się 25 grudnia 1879 roku w Trutnovie. Zasłynął przede wszystkim jako twórca innowacyjnego samolotu „Etrich Taube”.

      Od młodości Etrich interesował się mechaniką i lotnictwem. Wczesne doświadczenia zdobywał w zakładzie włókienniczym swojego ojca (Trutnov – Adamov), co rozbudziło w nim fascynację możliwością latania. W tamtych czasach badania lotnicze były na wczesnym etapie, a każda nowa technologia wzbudzała zarówno ekscytację, jak i niepokój. Etrich wyróżniał się nie tylko umiejętnościami technicznymi, ale także wizją, która przyczyniła się do rozwoju lotnictwa cywilnego i wojskowego.

      Przełomowym momentem w jego karierze było spotkanie z profesorami Ahlbornem i Hermannem Ganswindtem, którzy wprowadzili go w tajniki aerodynamiki. Pod ich wpływem Etrich rozpoczął pracę nad stabilnym samolotem inspirowanym naturą. Zauważył, że nasiona takie jak „Zanonia macrocarpa” opadają w specyficzny sposób przypominający lot. Inspiracja ta skłoniła go do projektowania skrzydeł naśladujących ten ruch.

     Etrich, współpracując w 1909 roku z Franzem Welschem, skonstruował prototyp „Etrich Taube”, co tłumaczy się z niemieckiego jako „Gołąb”. Nazwa ta nie była przypadkowa – samolot przypominał ptaka nie tylko wyglądem, ale także stabilnością lotu. Był to pierwszy samolot łączący długotrwały i bezpieczny lot z prostą konstrukcją. Skrzydła w kształcie litery „V” zapewniały wyjątkową stabilność, a lekka konstrukcja umożliwiała osiąganie większych prędkości.

      Etrich Taube zyskał uznanie zarówno wśród cywilów, jak i wojskowych. W 1911 roku maszyna została oficjalnie przyjęta do użytku przez armię austro-węgierską i niemiecką. Była używana do zadań rozpoznawczych, transportu niewielkich ładunków, a nawet w początkowych próbach bombardowania. Taube odegrał istotną rolę na początku I wojny światowej, zanim nowsze samoloty zaczęły go zastępować.

      Pomimo sukcesów, Ignatz Etrich w 1914 roku postanowił wycofać się z działalności lotniczej. Przyczyny tej decyzji są nadal przedmiotem spekulacji. Niektórzy sugerują, że zniechęciły go plagiaty jego projektu, a inni twierdzą, że nie chciał wykorzystywania jego wynalazków w celach wojennych. Etrich osiedlił się w Austrii, gdzie żył spokojnie aż do śmierci w 1967 roku.