Podział Administracyjny

Legendy

Wykaz

Żródło: Karteczka przypięta (fotka powyżej) na kiosku znajdującego się niedaleko obelisku. Własne tłumaczenie.

      Kronikarz Hüttel tak pisał o szubienicy i miejscu straceń: „W 1523 roku powieszono tu dwóch złodziei ze Świdnicy, którzy błagali Boga na szubienicy o objawienie ludowi znaku ich niewinności. W dzień świętej Katarzyny spełniło się proroctwo: na szubienicy płonęła świeca do trzeciej nad ranem. 9 stycznia 1580 roku Caspar Aerttel z Lähn został powieszony na szubienicy w Trutnovie za kradzież 57 monet. Niedługo później Wentzel Herolt ukradł w nocy drabinę z Bramy Środkowej; odnaleziono ją opartą o szubienicę. Bogobojnego grzesznika poćwiartowano na szubienicy i pozbawiono sznura, na którym wisiał. W lipcu 1599 roku, w nocy, ktoś obrabował szubienicę i wyciągnął z niej pięć ciał. Sprawców stracono później w Dvoře Králové nad Labem. 1 listopada 1600 roku powieszonych mężczyzn zdjęto z szubienicy w nocy. Przyczyną tych sytuacji jest wiara w przesąd, że sznur z szubienicy, a także osobiste przedmioty i pozostałości po osobach, które zostały powieszone, obdarzają powodzeniem.
      W XIX wieku w Trutnovie nie wykonywano już egzekucji. Na wzgórzu w Sibeniku stoi pomnik, postawiony w 1868 roku. Upamiętnia on bitwę pod Trutnovem, która odbyła się 27 czerwca 1866 roku. To jedyne zwycięstwo Austriaków w północnej części wojny austriacko-pruskiej. Zwycięstwo pod Trutnovem zostało drogo opłacone, ponieważ straty Austriaków (prawie 5000 żołnierzy) były czterokrotnie większe niż straty Prusaków. Generał Ludvík Gablenz dowodził tu wojskami austriackimi. Od jego nazwiska wzięła się nazwa pomnika. Gablenz został tu pochowany w 1905 roku.
      Pomnik Generała Gablenza to dwudziestometrowy obelisk, na którym wymieniono nazwiska wszystkich poległych oficerów austriackich oraz liczbę poległych żołnierzy z poszczególnych jednostek. Pomnik jest również grobem generała Ludwiga Gablenza (1814–1874), który popełnił samobójstwo w Zurychu 28 stycznia 1874 roku. We wrześniu 1905 roku jego szczątki przewieziono do Trutnova i złożono w krypcie pomnika. Przeniesiono tu również oryginalny nagrobek, który stoi naprzeciwko piramidy.
      Żeliwny pomnik w kształcie piramidy, ważący około 50 ton, jest unikatowym zabytkiem techniki i ważnym dokumentem rozwoju przemysłu ciężkiego w połowie XIX wieku. Został wykonany i sprowadzony w częściach z artystycznej odlewni żeliwa książęcego Salma w Blansku koło Brna. Górny gzyms centralnej części pomnika zdobią rzeźby przedstawiające atrybuty wojskowe. Tabliczki inskrypcyjne są wyłożone dekoracyjną ramą z rzeźbionymi liśćmi dębu i lauru. Szczyt piramidy zwieńczony jest szklanymi okienkami. Inicjatywa budowy pomnika wyszła od przewodniczącego Trutnowskiego Związku Emerytów Wojskowych, Christopha Jungkunsta. Uroczyste odsłonięcie odbyło się 27 czerwca 1868 roku. Pomnik jest obecnie częścią ścieżki przyrodniczej i pełni funkcję wieży widokowej.

Dawne miejsce straceń na Šibeníku

      Na południowy zachód od Trutnova znajduje się wzgórze Šibeník (506 m n.p.m.). Nazwa wzgórza pochodzi od szubienicy, która stała tu od średniowiecza. Pierwsza wzmianka o szubienicy pochodzi z 1563 roku, z kroniki miasta Trutnova autorstwa Simona Hüttela. 11 września 1563 roku, w poniedziałek, rozpoczęto budowę kamiennej szubienicy na placu straceń. Z zapisu wynika, że burmistrz Matz Krebs położył pierwszy kamień. Szubienica miała obwód 36 łokci i cztery narożne kolumny. Wylano na nią 12 zapraw wapiennych, a budowę ukończono w dziewięć dni. Z tego zapisu możemy wywnioskować, że wcześniej stała tu drewniana szubienica. W połowie drogi od szubienicy do miasta znajdowała się sala tortur. Wykonywaniem wyroków śmierci zajmował się kat z Trutnova, który mieszkał tuż za murami miejskimi. Egzekucje na Wzgórzu Szubienicznym przeprowadzano, między innymi, przez powieszenie, ścięcie lub spalenie.     

Szubienica na Šibeníku